Przestrzeń, to trójwymiarowa, nieograniczona rozciągłość lub jej część. Pojecie to stanowiło dla filozofów zagadnienie na które snuć można było wiele rozważań. Na przykład Kartezjusz, francuski filozof i matematyk żyjący w latach 1596-1650 uważał, że skoro rozciągłość jest cechą ciał, to przestrzeń może być rozciągła tylko wtedy kiedy zawiera w sobie ciała, tak więc przestrzeń musi być zbudowana z materii. Leibniz inny filozof napisał: "Przestrzeń oznacza porządek rzeczy istniejących jednocześnie". Stwierdzenie to wywołało wiele spekulacji jednak Albert Einstein udowodnił prawdziwość tego zdania. Wykazał on bowiem, że zbiór zdarzeń równoczesnych dla jednego obserwatora, nie musi pokrywać się ze zbiorem zdarzeń równoczesnych dla innego obserwatora. W takim razie w przestrzeni zachodzi wiele zbiorów zdarzeń równoczesnych co oznacza, że przestrzeń nie jest przestrzenią absolutną. Jest w takim razie względna. Einstein stwierdził także że nie można mówić o przestrzeni nie łącząc jej z czasem, bowiem wszystko dzieje się w czasie. Tak więc trzy wymiary przestrzeni: długość, szerokość, oraz wysokość w połączeniu z czasem, tworzą nierozerwalną czasoprzestrzeń.